තට්ටු දෙකේ හෝ තුනේ පළතුරු කූඩයක් භාවිතා කිරීම මුළුතැන්ගෙයි ඉඩකඩ ඉතිරි කර ගැනීමට පමණක් නොව, පළතුරු නැවුම්ව තබා ගැනීමටද උපකාරී වන කදිම විසඳුමකි. කෙසේ වෙතත්, පළතුරු එකිනෙක මත ගොඩගැසීමෙන් ඒවා ඉක්මනින් නරක් වීමට හෝ තැලීමට ලක් විය හැකි බැවින්, ඒ සඳහා භෞතික විද්‍යාත්මක සහ රසායනික මූලධර්මයන්ට අනුකූල වූ ක්‍රමවත් සැකසුමක් අවශ්‍ය වේ. නිවැරදිව පළතුරු සැකසීම මඟින් ඒවායේ ආයු කාලය සැලකිය යුතු ලෙස දීර්ඝ කර ගත හැකිය.
ගුරුත්වාකර්ෂණය සහ බර බෙදාහැරීමේ භෞතික විද්‍යාව
පළතුරු කූඩයක ව්‍යුහය සැලසුම් කිරීමේදී ප්‍රධානතම සාධකය වන්නේ ගුරුත්වාකර්ෂණය සහ බර සමතුලිතතාවයයි. පහළම තට්ටුව සැමවිටම ශක්තිමත් සහ බරින් වැඩි පළතුරු සඳහා වෙන් කළ යුතුය. මෙයට හේතුව ගුරුත්වාකර්ෂණ බලය නිසා ඉහළින් ඇති බර පහළ ඇති ද්‍රව්‍ය මත පතිත වීමයි. පැඟිරි කුලයේ පළතුරු (දොඩම්, ලෙමන්, ග්‍රේප්ෆෘට්) සහ ඇපල් වැනි ඝන පෘෂ්ඨයක් සහිත පළතුරු පහළ තට්ටුවේ තැබීම සුදුසුය. මෘදු පළතුරු පහළ තට්ටුවේ තැබුවහොත්, ඉහළින් ඇති බර නිසා ඒවායේ සෛල බිත්ති බිඳ වැටී තැලීම් සිදු වේ. සෛල බිඳ වැටුණු සැනින් එන්සයිම ක්‍රියාකාරිත්වය වේගවත් වී පළතුරු කුණුවීමට පටන් ගනී. එබැවින් බරින් වැඩි, ඝන පොත්තක් සහිත පළතුරු පදනම ලෙස භාවිතා කිරීම අත්‍යවශ්‍ය වේ. මෙය මුළු ව්‍යුහයේම ස්ථාවරත්වය ආරක්ෂා කිරීමටද උපකාරී වේ.
එතිලීන් වායුව සහ එහි රසායනික බලපෑම පාලනය කිරීම
බොහෝ පළතුරු ඉදුණු අවධියේදී එතිලීන් නමැති ස්වාභාවික වායුව මුදා හරියි. මෙය පළතුරු ඉදීමේ ක්‍රියාවලිය උත්ප්‍රේරණය කරන හෝමෝනයකි. කෙසෙල්, ඇපල්, පෙයාර්ස් සහ තක්කාලි වැනි පළතුරු විශාල වශයෙන් එතිලීන් වායුව නිපදවන අතර, පැඟිරි කුලයේ පළතුරු, කොමඩු සහ මිදි ඊට සංවේදී වේ. තට්ටු කූඩයක ඇති ප්‍රධාන වාසියක් වන්නේ මෙම වායුව වාතයට පහසුවෙන් මුදා හැරීමට ඇති හැකියාවයි. එතිලීන් නිපදවන පළතුරු ඉහළ තට්ටුවේ තැබීමෙන් එම වායුව පහසුවෙන් ඉහළට විසුරුවා හැරිය හැකි අතර, එමඟින් පහළ තට්ටුවේ ඇති අනෙකුත් පළතුරු ඉක්මනින් ඉදීම හෝ නරක් වීම වළක්වා ගත හැකිය. පළතුරු වර්ග එකිනෙක ස්පර්ශ නොවන සේ තරමක් ඈතින් තැබීමෙන් මෙම රසායනික ක්‍රියාවලිය තවදුරටත් පාලනය කළ හැකිය. විශේෂයෙන්ම කෙසෙල් වැනි අධික ලෙස එතිලීන් පිටකරන පළතුරු අනෙක් ඒවායින් වෙන්කර තැබීම නුවණට හුරුය.
වායු සංසරණය සහ ක්ෂුද්‍ර ජීවී වර්ධනය වැළැක්වීම
පළතුරු නරක් වීමට බලපාන ප්‍රධානතම සාධකයක් වන්නේ ආර්ද්‍රතාවය සිරවීමයි. ඝන පතුලක් සහිත සංවෘත භාජනවල පළතුරු තැබූ විට, ඒවායේ ශ්වසන ක්‍රියාවලිය නිසා පිටවන තෙතමනය පතුලේ රැඳී තිබේ. මෙය දිලීර සහ බැක්ටීරියා වර්ධනය වීමට සුදුසුම පරිසරයක් නිර්මාණය කරයි. කම්බි හෝ විවෘත දැල් සහිත තට්ටු කූඩ භාවිතා කිරීමෙන් සෑම පැත්තකින්ම වාතය ගලා යාමට ඉඩ සැලසේ. වායු සංසරණය මඟින් පළතුරු මතුපිට ඇති අතිරික්ත තෙතමනය වාෂ්ප කර දමයි. මෙහිදී පළතුරු එකිනෙකට තද නොවන සේ සැකසීමෙන් වායු ගෝලීය පීඩනය සහ උෂ්ණත්වය සමතුලිතව පවත්වා ගත හැකිය. වාතය නිසි ලෙස ගමන් නොකරන විට, පළතුරුවල මතුපිට උෂ්ණත්වය ඉහළ ගොස් ක්ෂය වීමේ වේගය වැඩි වේ.
පළතුරු වර්ගීකරණය සහ සැකසීමේ ප්‍රායෝගික පියවර
පළතුරු කූඩය ක්‍රමවත්ව සැකසීමේදී පහත සඳහන් පියවර අනුගමනය කිරීමෙන් උපරිම ප්‍රතිඵල ලබා ගත හැකිය:
- පහළ තට්ටුව: ඝන පොත්තක් ඇති, බරින් වැඩි දොඩම්, නාරං, ලෙමන් සහ ඇපල් වැනි පළතුරු මෙහි රඳවන්න. මේවායේ ඇති ස්වභාවික ශක්තිමත් ව්‍යුහය නිසා පහසුවෙන් තැලීම් වලට ලක් නොවේ. එමෙන්ම මේවායේ අඩංගු අම්ලමය ස්වභාවය නිසා මතුපිට බැක්ටීරියා වර්ධනය අවම වේ.
- මැද තට්ටුව: කෙසෙල්, පෙයාර්ස් සහ මෘදු පීච් වැනි පළතුරු මෙහි තබන්න. කෙසෙල් ඇවරියක් තැබීමේදී එහි නැට්ට ඉහළට සිටින සේ තැබීමෙන් ගුරුත්වාකර්ෂණය නිසා ගෙඩි තැලීම අවම කර ගත හැකිය. එමෙන්ම පෙයාර්ස් වැනි පළතුරු සම්පූර්ණයෙන්ම ඉදෙන තෙක් මෙහි තැබිය හැකිය.
- ඉහළම තට්ටුව: ස්ට්‍රෝබෙරි, බ්ලූබෙරි හෝ චෙරි වැනි කුඩා සහ අතිශය සංවේදී පළතුරු කුඩා පිඟානක හෝ කඩදාසි පෑඩ් එකක් මත තබා ඉහළම තට්ටුවේ තබන්න. මෙමඟින් ඒවාට ලැබෙන පීඩනය සම්පූර්ණයෙන්ම නැති වී යන අතර පහසුවෙන් වාතයට නිරාවරණය වේ.
දිගුකාලීන නැවුම්බව සඳහා විද්‍යාත්මක උපදෙස්
පළතුරු සේදීමෙන් පසු සම්පූර්ණයෙන්ම වියළීමට හැර පමණක් කූඩයට දැමීමට වගබලා ගන්න. මක්නිසාද යත් ජල අංශු මතුපිට රැඳී තිබීමෙන් සෛලීය ක්ෂය වීම වේගවත් වන බැවිනි. සේදීමේදී ඇතිවන තෙතමනය ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ට පෝෂණ මාධ්‍යයක් සපයයි. එමෙන්ම, සෘජු සූර්යාලෝකය වැටෙන ස්ථානවලින් බැහැරව, සිසිල් සහ වියළි ස්ථානයක පළතුරු කූඩය ස්ථාපනය කිරීමෙන් එහි උෂ්ණත්වය ස්ථාවරව තබා ගත හැකිය. සූර්යාලෝකයෙන් ලැබෙන තාපය මඟින් පළතුරුවල අඩංගු සීනි පැසවීමට ලක් විය හැකි බැවින්, සෙවන සහිත ස්ථානයක් තෝරා ගැනීම ඉතා වැදගත් වේ. මෙම සරල විද්‍යාත්මක ක්‍රමවේදයන් අනුගමනය කිරීමෙන් ඔබේ මුළුතැන්ගෙයට අලංකාරයක් මෙන්ම පළතුරුවල නැවුම්බව, රසය සහ ගුණය දිගුකාලීනව ආරක්ෂා කර ගත හැකිය.
