බිත්ති රාක්ක යනු ගබඩා ඉඩ ලබාදෙන මෙවලමකට වඩා කාමරයක දෘශ්‍ය සමබරතාවය තීරණය කරන ප්‍රධාන අංගයකි. නිවැරදි සැලසුම් ක්‍රමවේදයක් නොමැතිව රාක්ක මත ද්‍රව්‍ය අක්‍රමවත් ලෙස ඇසිරීමෙන් මුළු කාමරය තුළම දෘශ්‍ය අවුලක් සහ අපිරිසිදු පෙනුමක් ඇති විය හැකිය.
බර සහ ප්‍රමාණය අනුව දෘශ්‍ය සමතුලිතතාවය ඇති කිරීම
රාක්කයක් මත භාණ්ඩ සැකසීමේදී භෞතික විද්‍යාවේ ගුරුත්වාකර්ෂණ නියමයන් මෙන්ම දෘශ්‍ය බර පිළිබඳ සංකල්පයද වැදගත් වේ. විශාල, ඝන සහ අඳුරු පැහැති වස්තූන් සෑම විටම රාක්කයේ පහළ කොටසේ හෝ මැද කොටසේ ස්ථානගත කළ යුතුය. සැහැල්ලු, කුඩා සහ විනිවිද පෙනෙන වීදුරු වැනි භාණ්ඩ ඉහළ කොටස්වල තැබීමෙන් ස්ථාවර පෙනුමක් ලැබේ. මෙමගින් ඇසට පහසුවක් දැනෙන අතර රාක්කය කඩාවැටීමට ආසන්න බරකින් යුක්තය යන හැඟීම ඉවත් කරයි.
තෙවැනි රීතිය සහ ත්‍රිකෝණාකාර සැකසුම ක්‍රියාත්මක කිරීම
සැලසුම්කරණයේදී වඩාත්ම සාර්ථක ක්‍රමවේදයක් වන්නේ තෙවැනි රීතියයි (Rule of Thirds). මෙහිදී භාණ්ඩ තනි තනිව තැබීම වෙනුවට තුන බැගින් වූ කාණ්ඩ ලෙස කාණ්ඩගත කරනු ලැබේ. උදාහරණයක් ලෙස, උස පොතක්, මධ්‍යම ප්‍රමාණයේ බඳුනක් සහ කුඩා සැරසිලි අංගයක් එක්ව තැබිය හැකිය. මෙම භාණ්ඩ ත්‍රිත්වය එකිනෙකට වෙනස් උස මට්ටම්වලින් යුක්ත වීම මගින් ත්‍රිමාණ ස්වභාවයක් මතු කරයි. ඊට අමතරව, රාක්කය පුරා සමාන වර්ණ හෝ හැඩතල සහිත භාණ්ඩ ත්‍රිකෝණාකාර රටාවකට සැකසීමෙන් ඇසට ක්‍රමවත් ගමනක් යාමට මගපෙන්වයි.
හිස් ඉඩෙහි ඇති වටිනාකම සහ සෘණ අවකාශය
රාක්කයක් සම්පූර්ණයෙන්ම භාණ්ඩවලින් පිරවීම විශාල සැලසුම් වැරැද්දකි. සැලසුම්කරණයේදී හිස් ඉඩ හෙවත් සෘණ අවකාශය (Negative Space) ඉතා වැදගත් වේ. අවම වශයෙන් මුළු රාක්ක ඉඩෙන් සියයට තිහක්වත් හිස්ව තැබීම අත්‍යවශ්‍යය. මෙමගින් රාක්කය මත ඇති භාණ්ඩවලට ස්වාධීනව කැපී පෙනීමට අවස්ථාව ලැබෙන අතර, මුළු බිත්තියටම වඩාත් සැහැල්ලු සහ වාතාශ්‍රය සහිත පෙනුමක් හිමිවේ.
වයනය සහ ද්‍රව්‍යවල විවිධත්වය පාලනය කිරීම
දෘශ්‍ය අවුල අවම කිරීමට නම් එකිනෙකට නොගැලපෙන විවිධ ද්‍රව්‍ය භාවිතය සීමා කළ යුතුය. මැටි බඳුන්වල රළු බව, වීදුරු හෝ පිඟන් මැටිවල සිනිඳු බව සහ පොත් කවරවල ඇති කඩදාසි වයනය එකිනෙක සමතුලිත වන සේ භාවිත කරන්න. වර්ණ සංකලනය සීමිත පරාසයක තබා ගැනීම මෙහිදී තීරණාත්මක වේ. එකිනෙකට ගැලපෙන වර්ණ ත්‍රිත්වයකට වඩා වැඩි නොවන සේ භාණ්ඩ තෝරා ගැනීමෙන් අවුල් සහගත බව මුළුමනින්ම මකා දැමිය හැකිය.
