රෙදි සේදීමෙන් පසු ඒවා ඉක්මනින් වියළා ගැනීම එදිනෙදා ගෘහස්ථ කටයුතුවලදී මුහුණ දෙන ප්රධාන අභියෝගයකි. නිවැරදි භෞතික විද්යාත්මක මූලධර්ම සහ වායු සංසරණ රටාවන් භාවිත කිරීමෙන් රෙදි වියළන රාක්කයේ (drying rack) කාර්යක්ෂමතාව උපරිම කර ගත හැක. මෙය රෙදිවලින් නිකුත් වන තෙතමනය කාමරය තුළ රැඳී තිබීම වළක්වන අතර නිවසේ සෞඛ්යාරක්ෂිත බවද ආරක්ෂා කරයි.
වායු සංසරණය සහ වාෂ්පීකරණයේ භෞතික විද්යාව
රෙදි වියළීමේ ක්රියාවලිය සම්පූර්ණයෙන්ම රඳා පවතින්නේ වාෂ්පීකරණය (evaporation) මතය. තෙත් රෙදිවල ඇති ජල අණු වායුවක් බවට පත්වී වාතයට මුදා හැරීම මෙහිදී සිදු වේ. මෙයට බලපාන ප්රධානතම සාධකය වන්නේ වායු සංසරණයයි (airflow). රෙදි වියළන රාක්කය කාමරයක තැබීමේදී, නිරන්තරයෙන් වාතය ගලා යන ස්ථානයක් තෝරා ගැනීම අත්යවශ්ය වේ. කාමරයේ කෙළවරක හෝ සංවෘත ඉඩක රාක්කය තැබූ විට, එතැන වාතය එකතැන පල්වන (stagnant air) අතර, එමඟින් රෙදි අවට සාපේක්ෂ ආර්ද්රතාවය ඉතා ඉක්මනින් ඉහළ යයි. මෙහි ප්රතිඵලයක් ලෙස වාෂ්පීකරණ වේගය අඩාල වේ. එබැවින්, රාක්කය ජනේලයකට හෝ දොරකට මුහුණ ලා ඇති පරිදි, ස්වභාවික වායු ධාරා සෘජුවම රෙදි හරහා ගමන් කළ හැකි ස්ථානයක තැබීමෙන් වියළීමේ ක්රියාවලිය වේගවත් වේ.
කාමරය තුළ රාක්කය තැබිය යුතු ප්රශස්ත ස්ථානය
කාමරයේ මැද කොටස සාමාන්යයෙන් වායු සංසරණය උපරිමයෙන් සිදුවන ස්ථානයයි. එහෙත්, එය දෛනික ගෘහස්ථ කටයුතුවලට බාධාවක් විය හැකි බැවින්, ජනේලයකට මීටරයක් පමණ දුරින් රාක්කය ස්ථානගත කිරීම වඩාත් ප්රායෝගික සහ විද්යාත්මක වේ. සෘජු සූර්යාලෝකය ලැබෙන ස්ථානයක් නම් වඩාත් සුදුසුය. සූර්ය තාපය මඟින් ජල අණුවල චාලක ශක්තිය (kinetic energy) වැඩි කරන අතර, එමඟින් වාෂ්පීකරණය වේගවත් වේ. එසේම, කිසිවිටකත් රාක්කය බිත්තිවලට ඉතා සමීපව නොතැබිය යුතුය. බිත්තිය සහ රාක්කය අතර අවම වශයෙන් සෙන්ටිමීටර 50ක පමණ පරතරයක් තිබීමෙන් රෙදි පිටුපසින්ද වාතය නිදහසේ ගලා යාමට ඉඩ සැලසේ. මෙය රෙදිවලින් නිකුත් වන තෙතමනය බිත්ති මත රැඳී දිලීර (mold) හටගැනීම වැළැක්වීමටද උපකාරී වේ.
දුම්කවුළු ආචරණය (Chimney Effect) භාවිතයෙන් රෙදි සැකැස්ම
රෙදි වියළන රාක්කය මත රෙදි එල්ලන පිළිවෙළ වියළීමේ වේගයට සෘජුවම බලපායි. මෙහිදී "දුම්කවුළු ආචරණය" (chimney effect) නමැති භෞතික විද්යාත්මක සංකල්පය පහසුවෙන්ම භාවිත කළ හැක. උණුසුම් වාතය සැහැල්ලු බැවින් එය ඉහළට ගමන් කරන අතර සිසිල් වාතය පහළට පැමිණේ. රාක්කයේ පිටතින්ම ඇති කම්බිවලදිගු සහ ඝනකම් රෙදි (ජීන්ස්, තුවා, ජැකට් වැනි) එල්ලා, මැද කොටසේ කොට සහ සැහැල්ලු රෙදි (ටී-ෂර්ට්, යට ඇඳුම්, මේස් වැනි) එල්ලීමෙන් රාක්කය මැදින් වාතය ඉහළට ගලා යාමට හොඳ අවකාශයක් නිර්මාණය වේ. මෙමඟින් සමස්ත රාක්කය පුරාම වායු ගලනය ක්රමවත් වන අතර, රෙදි වියළීමට ගතවන කාලය බෙහෙවින් අඩු වේ.
රෙදි අතර පරතරය සහ තාපය කළමනාකරණය
බොහෝ දෙනෙක් කරන පොදු වැරද්දක් වන්නේ ඉඩ ඉතිරි කර ගැනීම සඳහා රෙදි එකිනෙකට ඉතා සමීපව එල්ලීමයි. රෙදි දෙකක් අතර අවම වශයෙන් සෙන්ටිමීටර 5කවත් පරතරයක් තිබිය යුතුය. රෙදි එකිනෙක ගැටෙන විට, ඒවා අතර ආර්ද්රතාවය සිරවන අතර වියළීමට ගතවන කාලය දෙගුණ වේ. රාක්කයේ එක් කම්බියක් හැර එකක රෙදි එල්ලීමෙන් (staggering technique) වාතයට නිදහසේ ගමන් කිරීමට උපරිම ඉඩක් ලැබේ. ශීත කාලයේදී හෝ වැසි දිනවලදී නිවස තුළ උණුසුම් උපකරණයක් ක්රියාත්මක වන්නේ නම්, රාක්කය එම උණුසුම් ප්රභවයට මීටර 1-2ක් පමණ දුරින් තැබිය යුතුය. නමුත් කිසිවිටකත් උණුසුම් උපකරණය සෘජුවම වැසී යන සේ හෝ ඊට ඉතා ආසන්නයෙන් රාක්කය නොතැබීමට වගබලා ගත යුතුය.
කාමරයේ සාපේක්ෂ ආර්ද්රතාවය පාලනය කිරීම සහ වාතාශ්රය
නිවස තුළ රෙදි වියළීමේදී කාමරයේ සාපේක්ෂ ආර්ද්රතාවය (relative humidity) ක්රමයෙන් ඉහළ යයි. වාතය ජල වාෂ්පවලින් සංතෘප්ත වූ විට, රෙදිවලින් තවදුරටත් ජලය වාෂ්ප නොවේ. එබැවින්, රෙදි වියළන කාමරයේ ජනේලයක් හෝ දොරක් සුළු වශයෙන් හෝ විවෘත කර තැබීමෙන් තෙත් වාතය පිටතට යාමට සහ වියළි වාතය ඇතුළු වීමට ඉඩ සැලසේ. මෙය ස්වභාවික වායු සමීකරණ ක්රියාවලියක් බඳුය. විශේෂයෙන්ම රාත්රී කාලයේදී රෙදි වියළීමට තබන්නේ නම්, වාතාශ්රය හොඳින් ලැබෙන සාලය වැනි විශාල ඉඩකඩක් සහිත කාමරයක් තෝරා ගැනීම වඩාත් යෝග්ය වේ. නිසි පරිදි වාතාශ්රය ලැබීමෙන් රෙදිවලින් ඇතිවන අමිහිරි තෙත ගන්ධය සම්පූර්ණයෙන්ම වළක්වා ගත හැක.
