නිවසේ ආරක්ෂාව තහවුරු කිරීම සඳහා ආරක්ෂිත කැමරා පද්ධතියක් නිවැරදිව ස්ථානගත කිරීම අත්‍යවශ්‍ය වේ. මෙම ක්‍රියාවලියේදී වඩාත්ම වැදගත් වන්නේ කිසිදු අන්ධ කලාපයක් (blind spots) ඉතිරි නොවන පරිදි කැමරා ස්ථානගත කිරීමේ සැලසුම සකස් කිරීමයි.
දෘෂ්ටි කෝණය සහ ජ්‍යාමිතිය අවබෝධ කර ගැනීම
කැමරාවක දර්ශන පරාසය (Field of View - FOV) තීරණය වන්නේ එහි කාචයේ නාභීය දුර (focal length) මතය. මිලිමීටර 2.8 ක පුළුල් කාචයක් මඟින් සෙල්සියස් අංශක 100 කට වඩා වැඩි පුළුල් කෝණයක් ආවරණය කළ හැකි වුවද, එමඟින් ඈතින් ඇති වස්තූන් පැහැදිලිව හඳුනා ගැනීමට අපහසු වේ. අනෙක් අතට මිලිමීටර 4 ක හෝ 6 ක කාචයකින් පටු නමුත් වඩාත් සවිස්තරාත්මක දර්ශනයක් ලබාගත හැක. අන්ධ කලාප මඟ හැරීම සඳහා මෙම කාච වර්ග දෙකම උපායමාර්ගිකව ඒකාබද්ධ කළ යුතුය. නිවසේ කොන්වලින් පිටතට මුහුණ ලා ඇති පරිදි කැමරා සවි කිරීමෙන් උපරිම දර්ශන පරාසයක් ලබා ගත හැක.
ස්ථානගත කළ යුතු නිවැරදි උස සහ කෝණය
කැමරාවක් සවි කළ යුතු ප්‍රශස්ත උස වන්නේ පොළොවේ සිට මීටර් 2.7 ත් 3 ත් අතර ප්‍රමාණයකි. මෙම උස තෝරා ගැනීමට හේතු දෙකක් ඇත: පළමුවැන්න, සාමාන්‍ය මිනිසෙකුට පහසුවෙන් කැමරාවට හානි කිරීමට හෝ එය විකෘති කිරීමට නොහැකි වීමයි. දෙවැන්න, මුහුණු හඳුනාගැනීම සඳහා අවශ්‍ය වන ප්‍රශස්ත කෝණය (අංශක 30 කට වඩා අඩු පහළ නැඹුරුවක්) පවත්වා ගැනීමට හැකිවීමයි. කෝණය අධික ලෙස පහළට යොමු කළහොත්, කැමරාවට හසු වන්නේ පුද්ගලයෙකුගේ හිස මුදුන පමණි. එමෙන්ම කෝණය ඉහළට වැඩි වුවහොත්, අහසෙන් එන ආලෝකය නිසා දර්ශන බොඳ විය හැක.
අතිපිහිටුවීමේ ක්‍රමය මඟින් අන්ධ කලාප ඉවත් කිරීම
තනි කැමරාවකට කිසිවිටෙකත් තමන්ට සෘජුවම පහළින් ඇති ප්‍රදේශය ආවරණය කළ නොහැක. මෙය මඟහරවා ගැනීමට ඇති හොඳම භෞතික විද්‍යාත්මක විසඳුම වන්නේ අතිපිහිටුවීමේ (overlapping) ක්‍රමයයි. මෙහිදී එක් කැමරාවක දර්ශන පථය තවත් කැමරාවක අන්ධ කලාපය හරහා ගමන් කරන සේ සකස් කෙරේ. උදාහරණයක් ලෙස, නිවසේ දකුණු පස බිත්තිය ආවරණය කරන කැමරාව, නැගෙනහිර පස බිත්තිය මුල්ලේ ඇති කැමරාවේ අන්ධ කලාපය නිරීක්ෂණය කළ යුතුය. මෙමඟින් සමස්ත පරිමිතියම අඛණ්ඩ දාමයක් ලෙස ආරක්ෂා වේ.
ආලෝකය සහ අධෝරක්ත කිරණ පරාවර්තනය පාලනය කිරීම
රාත්‍රී කාලයේදී කැමරාවල ඇති අධෝරක්ත (IR) ආලෝකය සුදු පැහැති බිත්තිවල වැදී පරාවර්තනය වීම නිසා දර්ශන බොඳ විය හැක. මෙය වැළැක්වීම සඳහා කැමරාව බිත්තියට සෘජුවම සමාන්තරව සවි නොකර, සුළු කෝණයකින් පිටතට හැරවිය යුතුය. එමෙන්ම, සූර්යාලෝකය සෘජුවම කාචයට වැදීමෙන් සිදුවන ආලෝකකරණ දෝෂ (lens flare) වැළැක්වීම සඳහා කැමරා සෙවන සහිත ස්ථානවල හෝ කුඩා වහල ආවරණ යට ස්ථානගත කිරීම වඩාත් සුදුසුය.
ප්‍රධාන පිවිසුම් සහ අවදානම් කලාප හඳුනාගැනීම
දොරවල්, ජනේල සහ පිටුපස මිදුල සැමවිටම ප්‍රවේශ විය හැකි ඉහළ අවදානම් කලාප වේ. මෙම ස්ථාන ආවරණය කිරීමේදී දොරටුව දෙසට සෘජුවම මුහුණ ලා ඇති කැමරාවකට අමතරව, පැත්තකින් තවත් කැමරාවක් ස්ථානගත කිරීම වැදගත් වේ. එමඟින් ඇතුළු වන පුද්ගලයාගේ පැතිකඩ (side profile) සහ උස මැන බැලීම පහසු වේ. දෘශ්‍ය බාධක වන ගස්, වැල් හෝ කුළුණු නිසා කැමරා දර්ශන අවහිර නොවන සේ නිතිපතා අවට පරිසරය නඩත්තු කිරීමද අත්‍යවශ්‍ය වේ.
සංවේදක ප්‍රමාණය සහ විභේදන බලය
කැමරාවක විභේදන බලය (Resolution) සහ සංවේදක ප්‍රමාණය (Sensor size) දර්ශන පරාසයේ ගුණාත්මකභාවය කෙරෙහි සෘජුවම බලපායි. මෙගාපික්සල් 4ක (2K) හෝ මෙගාපික්සල් 8ක (4K) කැමරාවක් භාවිතා කිරීමෙන්, දර්ශනය විශාලනය (zoom) කළද එහි පැහැදිලි බව රැකේ. පුළුල් කෝණික කාචයක් භාවිතා කිරීමේදී සිදුවන විකෘතිතා (barrel distortion) මෘදුකාංග මඟින් නිවැරදි කළ හැකි වුවද, භෞතිකව කැමරාව ස්ථානගත කිරීමේදී නිවැරදි දුර ප්‍රමාණයන් තීරණය කිරීම වඩාත් ස්ථිරසාර විසඳුමයි. උදාහරණයක් ලෙස, හඳුනාගැනීමේ කලාපය (Detection zone) මීටර් 10 ක් ඇතුළත තබා ගැනීමෙන් උපරිම ප්‍රතිඵල ලබාගත හැක.
ස්ථාපන සැලසුම් සකස් කිරීමේ පියවර
භෞතිකව කැමරා සවි කිරීමට පෙර, නිවසේ බිම් සැලැස්මක් (floor plan) උපයෝගී කරගෙන දර්ශන කෝණ සලකුණු කිරීම ප්‍රායෝගික පියවරකි. මෙහිදී එක් එක් කැමරාවේ දර්ශන කෝණය පාට පැන්සල් හෝ ඩිජิตල් මෙවලම් භාවිතයෙන් සිතියම්ගත කළ හැක. එමඟින් කිසිදු කැමරාවකට හසු නොවන හිස් තැන් පැහැදිලිව හඳුනාගත හැකිය. විශේෂයෙන්ම, වහලයේ කොන් සහ ගරාජ් ප්‍රදේශ වැනි ව්‍යුහාත්මකව සංකීර්ණ ස්ථාන කෙරෙහි මෙහිදී වැඩි අවධානයක් යොමු කළ යුතුය. මෙම සවිස්තරාත්මක සැලසුම්කරණය මඟින් අනවශ්‍ය ලෙස කැමරා විශාල ප්‍රමාණයක් මිලදී ගැනීම වළක්වා ගත හැකි අතර අවම කැමරා සංඛ්‍යාවකින් උපරිම ආරක්ෂාවක් ලබාගත හැක.
