නිවසේ ආරක්ෂාව තහවුරු කිරීම සඳහා චලන සංවේදක (motion sensors) සහිත ආරක්ෂක කැමරා පද්ධතියක් ස්ථාපනය කිරීම අද වන විට අත්යවශ්ය අංගයක් වී තිබේ. කෙසේ වෙතත්, සුළඟට සෙලවෙන ගස් අතු, සුරතල් සතුන්ගේ චලනයන්, හදිසි ආලෝක වෙනස්වීම් හෝ වීදි හරහා ගමන් කරන වාහන හේතුවෙන් නිතර නිතර ලැබෙන වැරදි අනතුරු ඇඟවීම් (false alarms) නිවෙස් හිමියන්ට මහත් කරදරයකි. මෙම ලිපියෙන් අප සාකච්ඡා කරන්නේ භෞතික විද්යාත්මක මූලධර්ම සහ නිවැරදි ස්ථානගත කිරීමේ ශිල්පීය ක්රම භාවිතයෙන් මෙම වැරදි අනතුරු ඇඟවීම් අවම කර ගන්නේ කෙසේද යන්නයි.
පැසිව් ඉන්ෆ්රාරෙඩ් (PIR) තාක්ෂණයේ ක්රියාකාරිත්වය වටහා ගැනීම
වැරදි අනතුරු ඇඟවීම් වළක්වා ගැනීමට නම් පළමුව ඔබගේ කැමරාවේ චලන සංවේදකය ක්රියා කරන ආකාරය තේරුම් ගත යුතුය. බොහෝ ගෘහස්ථ ආරක්ෂක කැමරා භාවිත කරන්නේ පැසිව් ඉන්ෆ්රාරෙඩ් (Passive Infrared - PIR) තාක්ෂණයයි. මෙම සංවේදක මඟින් පරිසරයේ ඇති වස්තූන්ගෙන් නිකුත් වන තාප තරංග (infrared radiation) හඳුනා ගනු ලබයි. මිනිසෙකු හෝ සතෙකු සංවේදක සීමාව හරහා ගමන් කරන විට, එම ප්රදේශයේ තාප රටාවේ ක්ෂණික වෙනසක් සිදු වන අතර, සංවේදකය මඟින් එය චලනයක් ලෙස හඳුනා ගනී.
නමුත් මෙම තාක්ෂණයේ පවතින සංවේදීතාව නිසාම පරිසරයේ සිදුවන භෞතික වෙනස්වීම් ද චලනයන් ලෙස අර්ථකථනය වීමට ඉඩ ඇත. උදාහරණයක් ලෙස, සෘජු හිරු එළිය වැටෙන ස්ථාන, වායුසමීකරණ යන්ත්රවලින් පිටවන උණුසුම් වායු ධාරා හෝ ජනේල ආසන්නයේ ඇති වන වේගවත් උෂ්ණත්ව වෙනස්වීම් නිසා PIR සංවේදක නොමඟ යා හැක. එබැවින් කැමරාව ස්ථානගත කිරීමේදී එවැනි තාප ප්රභවයන්ගෙන් ඈත් කර තැබීම අතිශය වැදගත් වේ.
කැමරාව සවි කළ යුතු උස සහ කෝණය නිවැරදිව තෝරා ගැනීම
කැමරාවක් සවි කරනු ලබන උස සහ එය යොමු කර ඇති කෝණය (angle) වැරදි අනතුරු ඇඟවීම් අවම කිරීමට සෘජුවම බලපායි. සාමාන්යයෙන්, එළිමහන් හෝ ගෘහස්ථ ආරක්ෂක කැමරාවක් පොළොවේ සිට අඩි 8ත් 10ත් (මීටර් 2.4 - 3.0) අතර උසකින් සවි කිරීම වඩාත් සුදුසුය. මෙම උස ප්රමාණය මඟින් කැමරාවට පුළුල් දර්ශන පරාසයක් ලැබෙන අතරම, සතුන් හෝ පොළොව මට්ටමේ සිදුවන අනවශ්ය චලනයන් මඟ හැරීමට උපකාරී වේ.
මෙහිදී අනුගමනය කළ යුතු ප්රධාන උපක්රමයක් වන්නේ කැමරාව සෘජුවම ඉදිරිය බලා සිටින සේ (horizontal) සවි නොකර, අංශක 15ත් 20ත් අතර ප්රමාණයක පහළ කෝණයකට (downward tilt) නැඹුරු කිරීමයි. මෙසේ කිරීමෙන් ඈතින් පිහිටි පොදු මාර්ගවල ගමන් කරන වාහනවලින් නිකුත් වන ආලෝකය කැමරාවට සෘජුවම පතිත වීම වැළැක්වේ. එමෙන්ම සංවේදකයේ සීමාව නිවසේ මායිම තුළට පමණක් සීමා කිරීමට හැකි වන අතර කැමරා කාචයට සෘජුවම වැටෙන හිරු එළියේ බලපෑම ද අවම වේ.
ක්රියාකාරී කලාප (Activity Zones) සහ සංවේදීතාව සකස් කිරීම
නවීන ආරක්ෂක කැමරාවල පවතින මෘදුකාංගමය මෙවලම් භාවිතයෙන් වැරදි අනතුරු ඇඟවීම් විශාල වශයෙන් පාලනය කළ හැකිය. මෙහිදී වඩාත්ම වැදගත් වන්නේ ක්රියාකාරී කලාප (Activity Zones හෝ Detection Zones) නිර්මාණය කිරීමයි. ඔබේ කැමරාවට හසුවන දර්ශන පරාසය තුළ නිරන්තරයෙන් සෙලවෙන ගස් අතු, කාර්යබහුල පදික වේදිකා හෝ සුරතල් සතුන් ගැවසෙන ස්ථාන තිබේ නම්, එම ප්රදේශ චලන හඳුනාගැනීමේ කලාපයෙන් ඉවත් කළ යුතුය.
මීට අමතරව, සංවේදකයේ සංවේදීතා මට්ටම (Sensitivity Setting) පාලනය කිරීම ද අත්යවශ්ය වේ. සාමාන්යයෙන් මෙම අගය උපරිම මට්ටමේ තැබූ විට කුඩා කෘමීන්, වර්ෂාපතනය හෝ සුළඟට පාවී යන කොළ රොඩු පවා අනතුරු ඇඟවීම් නිකුත් කිරීමට හේතු වේ. එබැවින්, මුලින්ම සංවේදීතාව මධ්යස්ථ මට්ටමකට සකසා, දින කිහිපයක් නිරීක්ෂණය කර අවශ්ය පරිදි එය තවදුරටත් සියුම් ලෙස වෙනස් කිරීම වඩාත් ප්රායෝගික වේ.
ආලෝකය පරාවර්තනය සහ වීදුරු බාධක කළමනාකරණය
බොහෝ දෙනෙකු සිදු කරන පොදු වැරද්දක් වන්නේ වීදුරු ජනේලයකට පිටුපසින් ගෘහස්ථ කැමරාවක් සවි කර එයින් බාහිර පරිසරය නිරීක්ෂණය කිරීමට උත්සාහ කිරීමයි. මෙය වැරදි අනතුරු ඇඟවීම් බහුල වීමට මෙන්ම රාත්රී කාලයේදී කැමරාවේ ක්රියාකාරිත්වය සම්පූර්ණයෙන්ම අඩපණ වීමට ප්රධාන හේතුවකි.
රාත්රී කාලයේදී කැමරාවෙන් නිකුත් වන ඉන්ෆ්රාරෙඩ් (IR) ආලෝකය වීදුරුවේ වැදී නැවත කැමරා කාචය දෙසට පරාවර්තනය වේ. මෙහි ප්රතිඵලයක් ලෙස දර්ශනය සම්පූර්ණයෙන්ම බොඳ වී යන අතර, පරාවර්තනය වන ආලෝක ධාරා නිසා චලන සංවේදකය අඛණ්ඩව වැරදි අනතුරු ඇඟවීම් නිකුත් කරයි. එමෙන්ම, දිවා කාලයේදී වීදුරුවලින් පරාවර්තනය වන හිරු එළිය සහ සෙවනැලි ද කැමරාවේ පික්සල් වෙනස්වීම් මඟින් වැරදි ලෙස හඳුනා ගනී. එබැවින්, එළිමහන නිරීක්ෂණය කිරීම සඳහා සැමවිටම කැමරාව වීදුරු බාධකවලින් තොරව බාහිර බිත්තියක සවි කිරීමට වගබලා ගන්න.
නඩත්තු කිරීම සහ පිරිසිදුකම
කැමරාවේ දෘශ්ය උපකරණ පිරිසිදුව තබා ගැනීම ද වැරදි අනතුරු ඇඟවීම් වළක්වා ගැනීමට සෘජුවම දායක වේ. කැමරා කාචය මත හෝ සංවේදකය මත බැඳෙන දූවිලි, මකුළු දැල් හෝ කෘමීන්ගේ අපද්රව්ය නිසා ආලෝකය විසිරී යාම සිදුවන අතර, මෙයද ව්යාජ චලනයක් ලෙස සටහන් විය හැකිය. මෘදු, වියළි මයික්රෝෆයිබර් රෙදි කඩකින් නිතිපතා කැමරාව සහ එහි සංවේදකය පිරිසිදු කිරීමෙන් මෙම ගැටලුව පහසුවෙන් විසඳාගත හැක.