පරිගණකයක් සඳහා දෘඪ තැටියක් තෝරාගැනීමේදී සැලකිලිමත් විය යුතු කරුණු

පරිගණකයක් සඳහා දෘඪ තැටියක් (Hard Drive) තෝරා ගැනීමේදී, එහි භෞතික ක්‍රියාකාරීත්වය, දත්ත හුවමාරු වේගය සහ කල්පැවැත්ම පිළිබඳ විද්‍යාත්මක පදනම තේරුම් ගැනීම අත්‍යවශ්‍ය වේ. නිවැරදි දත්ත ගබඩා කිරීමේ මාධ්‍යය තෝරා ගැනීම පරිගණකයේ සමස්ත කාර්යක්ෂමතාව කෙරෙහි ඍජුවම බලපායි.

HDD සහ SSD අතර භෞතික විද්‍යාත්මක වෙනස

දෘඪ තැටි ප්‍රධාන වශයෙන් කාණ්ඩ දෙකකට බෙදිය හැකිය: සාම්ප්‍රදායික චුම්බක දෘඪ තැටි (HDD) සහ නවීන ඝන-තත්ත්ව තැටි (SSD). මෙම තාක්ෂණයන් දෙක දත්ත ගබඩා කිරීම සඳහා සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් භෞතික ක්‍රියාවලීන් භාවිතා කරයි. HDD තැටියක් ක්‍රියා කරන්නේ වේගයෙන් කැරකෙන චුම්බක තැටි (platters) සහ දත්ත කියවන/ලියන කුඩා හිසක් (read/write head) මගිනි. මෙහිදී ද්විමය දත්ත (0 සහ 1) චුම්බක ක්ෂේත්‍ර වෙනස් කිරීම් ලෙස තැටිය මත සටහන් වේ. මෙම යාන්ත්‍රික ක්‍රියාවලිය නිසා HDD තැටි ක්‍රියාත්මක වන විට යම් ශබ්දයක් සහ තාපයක් ජනනය වන අතර, භෞතික කම්පන හමුවේ දත්ත හානිවීමේ අවදානමක් පවතී.

අනෙක් අතට, SSD තැටිවල කිසිදු චලනය වන කොටසක් නොමැත. ඒවා දත්ත ගබඩා කිරීම සඳහා NAND ෆ්ලෑෂ් මතකය (Flash Memory) සහ ඉලෙක්ට්‍රෝන උගුලට හසුකරගන්නා පාවෙන ද්වාර ට්‍රාන්සිස්ටර (floating gate transistors) භාවිතා කරයි. මෙමගින් දත්ත කියවීමේ සහ ලිවීමේ වේගය අතිශයින් ඉහළ මට්ටමක පවතින අතර, යාන්ත්‍රික ක්‍රියාකාරීත්වයක් නොමැති බැවින් කම්පනවලට ඔරොත්තු දීමේ හැකියාව ඉතා ඉහළය.

යාන්ත්‍රික දෘඪ තැටිවල දත්ත කියවීමේ වේගය තීරණය වන්නේ එහි භ්‍රමණ වේගය (RPM - Rotations Per Minute) මතය. සාමාන්‍යයෙන් මිනිත්තුවකට වට 5400ක් හෝ 7200ක් කැරකෙන තැටි වෙළඳපොලේ දැකිය හැක. භ්‍රමණ වේගය වැඩි වන විට දත්ත කියවීමේ වේගය වැඩි වුවද තාපය සහ ශබ්දයද වැඩි වේ. SSD වලදී යාන්ත්‍රික චලනයන් නොමැති නිසා, දත්ත ගොනුවක් පිහිටා ඇති ස්ථානය සෙවීමට ගතවන කාලය (Seek Time) ශුන්‍යයට ආසන්න වේ. මෙය පරිගණකය පණගැන්වීමේදී (Booting) සහ මෘදුකාංග විවෘත කිරීමේදී ඉතා වේගවත් අත්දැකීමක් ලබා දෙයි.

දත්ත සම්ප්‍රේෂණ අතුරුමුහුණත් සහ වේගය (SATA සහ NVMe)

දෘඪ තැටියක් මවුපුවරුව (Motherboard) සමඟ සම්බන්ධ වන ආකාරය එහි වේගය තීරණය කරන ප්‍රධාන සාධකයකි. මෙහිදී ප්‍රධාන අතුරුමුහුණත් දෙකක් දැකිය හැකිය:

• SATA (Serial ATA): මෙය පැරණි මෙන්ම බහුලව භාවිත වන තාක්ෂණයකි. SATA III අතුරුමුහුණත මගින් උපරිම තත්පරයට මෙගාබයිට් 600ක (600 MB/s) සෛද්ධාන්තික දත්ත හුවමාරු වේගයක් ලබා දෙයි. මෙය සාමාන්‍ය භාවිතයන් සඳහා ප්‍රමාණවත් වුවද, විශාල දත්ත ගොනු සමඟ වැඩ කිරීමේදී සීමාවන් ඇති කරයි.
• NVMe (Non-Volatile Memory Express): මෙය PCIe (PCI Express) සන්නිවේදන මාර්ග සෘජුවම භාවිත කරමින් ක්‍රියා කරන නවීනතම තාක්ෂණයයි. NVMe SSD තැටියකට තත්පරයට මෙගාබයිට් 3500 සිට 7000 දක්වා (3500 - 7000 MB/s) හෝ ඊට වැඩි අතිවිශාල වේගයකින් දත්ත හුවමාරු කළ හැකිය. මෙහිදී දත්ත ප්‍රවේශ කාලය (latency) අතිශයින්ම අවම වේ.

කල්පැවැත්ම සහ ලිවීමේ චක්‍ර සීමාවන් (TBW)

SSD තැටියක් තෝරා ගැනීමේදී සැලකිලිමත් විය යුතු තවත් වැදගත් සාධකයක් වන්නේ එහි සේවා කාලයයි. SSD වල අඩංගු ෆ්ලෑෂ් මතක සෛලවලට ලිවිය හැකි උපරිම වාර ගණනක් පවතී. මෙය හඳුන්වනු ලබන්නේ TBW (Terabytes Written) යන මිම්මෙනි. උදාහරණයක් ලෙස, 500 TBW අගයක් සහිත ධාවකයකට එහි ජීවිත කාලය තුළ ටෙරාබයිට් 500ක දත්ත සම්පූර්ණයෙන් ලිවීමේ හැකියාව පවතී. එදිනෙදා සාමාන්‍ය කාර්යාලීය කටයුතු සඳහා අඩු TBW අගයක් සෑහෙන අතර, වීඩියෝ සංස්කරණය වැනි නිරන්තරයෙන් විශාල දත්ත ලියැවෙන කාර්යයන් සඳහා ඉහළ TBW අගයක් සහිත දෘඪ තැටි තෝරාගත යුතුය.

තාප පාලනය සහ බලශක්ති පරිභෝජනය

විශේෂයෙන්ම NVMe SSD වැනි අධිවේගී ධාවක ක්‍රියාත්මක වීමේදී විශාල තාපයක් ජනනය වේ. අධික තාපය හේතුවෙන් ධාවකයේ වේගය ස්වයංක්‍රීයව අඩුවීම (Thermal Throttling) සිදුවිය හැක. එබැවින්, පද්ධතියේ වායු සංසරණය නිසි ලෙස පවත්වා ගැනීම හෝ තාප සින්කර් (Heatsink) සහිත දෘඪ තැටි භාවිතය වැදගත් වේ. ලැප්ටොප් පරිගණක සඳහා දෘඪ තැටියක් තෝරා ගැනීමේදී එහි බලශක්ති පරිභෝජනය (Power Consumption) පිළිබඳවද සැලකිලිමත් විය යුතුය. අඩු බලශක්තියක් ගන්නා ධාවක මගින් බැටරි ආයු කාලය දීර්ඝ කරගත හැක.

භාවිතය අනුව නිවැරදි ධාරිතාව තෝරා ගැනීම

ඔබගේ අවශ්‍යතාවය අනුව දෘඪ තැටියේ ධාරිතාව (Capacity) තීරණය කළ යුතුය. පද්ධති ගොනු (Operating System) සහ මෘදුකාංග ස්ථාපනය කිරීමට අවම වශයෙන් ගිගාබයිට් 250ක් හෝ 500ක (250GB - 500GB) SSD ධාවකයක් නිර්දේශ කෙරේ. විශාල දත්ත ගොනු, ඡායාරූප සහ වීඩියෝ දිගුකාලීනව සුරක්ෂිතව තබා ගැනීමට (Cold Storage) අඩු පිරිවැයකින් වැඩි ධාරිතාවක් ලබා දෙන සාම්ප්‍රදායික HDD තැටි තවමත් ඉතා යෝග්‍ය වේ. පරිගණකයේ ක්‍රියාකාරීත්වය උපරිම මට්ටමක තබා ගැනීමට SSD සහ HDD යන දෙකෙහිම එකතුවක් (Hybrid Setup) භාවිත කිරීම වර්තමානයේ වඩාත් ප්‍රායෝගික විසඳුමයි.