පිරිසිදු, ස්වභාවික ලී මතුපිටක ස්වභාවික වර්ණය සහ රටා ඒ අයුරින්ම රැක ගැනීමට නොවර්ණ ලී ඉටි භාවිතය ඉතාමත් විශිෂ්ට ක්රමයකි. මෙමගින් ලීයේ සෙලියුලෝස් තන්තු තුලට කාන්දු වී ජලයට සහ දූවිල්ලට එරෙහිව ආරක්ෂිත පටලයක් නිර්මාණය කරයි.
ලී ව්යුහය සහ නොවර්ණ ඉටි අතර රසායනික සබඳතාවය
ලී යනු සෙලියුලෝස්, හෙමිසෙලියුලෝස් සහ ලිග්නින් වලින් සමන්විත සිදුරු සහිත කාබනික ද්රව්යයකි. ලී මතුපිටකට කිසිදු ආලේපනයක් නොයෙදූ විට, එය වාතයේ ඇති තෙතමනය සහ ඔක්සිජන් උරා ගනිමින් කාලයත් සමඟ දුර්වර්ණ වීමට හෝ දිරාපත් වීමට පටන් ගනී. නොවර්ණ ලී ඉටි (විශේෂයෙන් මී ඉටි හෝ කාර්නෝබා ඉටි වැනි ස්වභාවික ඉටි වර්ග) ලී මතුපිට තැන්පත් වූ විට, ඒවා ලීයේ ක්ෂුද්ර සිදුරු පිරවීම සිදු කරයි.
අණුක මට්ටමින් බලන විට, ස්වභාවික ඉටි වල දිගු දාම සහිත හයිඩ්රොකාබන සහ එස්ටර අඩංගු වේ. මෙම සංයෝග ලීයේ ඇති සෙලියුලෝස් අණු සමඟ සහසංයුජ බන්ධන ඇති නොකරන නමුත්, ඒවා භෞතිකව ආකර්ෂණය වී ලීයේ සිදුරු වසා දමයි. කෘතිම පොලියුරේතන් වැනි ආලේපන ලී මතුපිට ප්ලාස්ටික් වැනි ඝන පටලයක් සාදන අතර, ඉටි මගින් ලීයට හුස්ම ගැනීමට ඉඩ සලසයි. මෙම ක්රියාවලිය මගින් ලීයේ ස්වභාවික ආලෝක වර්තන දර්ශකය වෙනස් නොකර, එහි මුල් වර්ණය ඒ අයුරින්ම ආරක්ෂා කරයි.
නොවර්ණ ඉටි වඩාත්ම ගැලපෙන්නේ කුමන අවස්ථාවලදීද?
සියලුම ලී වර්ග සඳහා නොවර්ණ ඉටි එකලෙස ප්රතිඵල ලබා නොදේ. ඕක්, ඈෂ් සහ මේපල් වැනි ලා පැහැති ලී වර්ග වල ස්වභාවික රටාවන් සහ පැහැය ඉස්මතු කිරීමට නොවර්ණ ඉටි ඉතාමත් සුදුසුය. තෙල් සහිත හෝ අධික ඝනත්වයකින් යුත් ලී වර්ග වලට ඉටි උරා ගැනීම සීමිත වන බැවින්, මධ්යස්ථ සිදුරු සහිත ලී මෙහිදී වඩාත් ප්රතිඵලදායක වේ.
කෙසේ වෙතත්, රසායනික ද්රාවක සහිත කෘතිම ආලේපන මෙන් නොව, උසස් තත්ත්වයේ නොවර්ණ ඉටි මගින් කාලයත් සමඟ ලී කහ පැහැ වීමේ ප්රවණතාවය අවම කරයි. මෙය දිගුකාලීන පෙනුම සුරැකීමට ඇති ප්රධානම හේතුවයි. විශේෂයෙන්ම පෞරාණික පෙනුමක් අවශ්ය නොවන, නවීන අවම මෝස්තර සහිත ගෘහ භාණ්ඩ සඳහා මෙම ක්රමය වඩාත් නිර්දේශ කෙරේ.
ආලේප කිරීමේ නිවැරදි තාක්ෂණය සහ භෞතික විද්යාව
ඉටි ආලේප කිරීමේදී හුදෙක් ආලේප කිරීමට වඩා ක්රමවත් පියවර අනුගමනය කිරීම වැදගත් වේ. නිසි සූදානමකින් තොරව ඉටි යෙදීමෙන් මතුපිට අසමාන විය හැක. භෞතික විද්යාත්මකව නිවැරදි ප්රතිඵල ලබා ගැනීම සඳහා පහත පියවර අනුගමනය කරන්න:
- මතුපිට සකස් කිරීම: වැලි කඩදාසි භාවිතයේදී මුලින්ම 120 ශ්රේණියේ වැලි කඩදාසියකින් ආරම්භ කර, පසුව 240 සහ අවසානයේ 320 ශ්රේණිය දක්වා ක්රමයෙන් යා යුතුය. අධික ලෙස සියුම් වැලි කඩදාසි භාවිතා කළහොත් ලීයේ සිදුරු සම්පූර්ණයෙන්ම වැසී යා හැකි අතර, එවිට ඉටි වලට ලීයට කාන්දු වීමට ඇති හැකියාව අවම වේ.
- පළමු ස්ථරය යෙදීම: මෘදු කපු රෙදි කැබැල්ලක් ආධාරයෙන් චක්රීය චලිතයකින් ඉටි තුනී ස්ථරයක් යෙදිය යුතුය. මෙහිදී ඇතිවන ඝර්ෂණ තාපය මගින් ඉටි තරමක් දිය වී ලීයේ සිදුරු තුලට පහසුවෙන් ගලා යෑමට උපකාරී වේ.
- වියළීම සහ ඔප දැමීම: පළමු ස්ථරය යෙදීමෙන් පසු එය වියළීමට විනාඩි 15-20 ක කාලයක් ලබා දිය යුතුය. ඉන්පසුව, ලීයේ කෙඳි පිහිටා ඇති දිශාවට මෘදු මයික්රෝ ෆයිබර් රෙදි කැබැල්ලකින් අවසන් වරට පිරිමැදීම (buffing) සිදු කරයි. මෙමගින් ආලෝකය පරාවර්තනය වන ඒකාකාරී සිනිඳු මතුපිටක් නිර්මාණය වේ.
තෙතමනයෙන් ආරක්ෂා වීම සහ ජලභීතික ගුණය
නොවර්ණ ඉටි මගින් ලී මතුපිටට ජලභීතික ගුණයක් ලබා දෙයි. මෙයින් අදහස් කරන්නේ ජල අණු ලීයට උරා ගැනීමට නොදී මතුපිට රැඳී පවතින පරිදි ඉහළ පෘෂ්ඨික ආතතියක් ඇති කිරීමයි. ජල බිඳිති මතුපිටින් පහසුවෙන් ගිලිහී යාමට මෙම ස්ථරය උපකාරී වේ.
කෙසේ වෙතත්, ඉටි මගින් ජලයට එරෙහිව සියයට සියයක ස්ථිර බාධකයක් නොතනන බැවින්, අධික ලෙස තෙතමනය සහිත හෝ එළිමහන් පරිසරයන් සඳහා මෙය වඩාත් සුදුසු නොවේ. නිවස තුල ඇති ගෘහ භාණ්ඩ සඳහා මෙය භාවිතා කිරීමෙන් වාතයේ ඇති ආර්ද්රතාවය නිසා ලී හැකිලීම හෝ ප්රසාරණය වීම පාලනය කරගත හැකිය. වසරකට වරක් හෝ දෙවරක් නැවත ඉටි ස්ථරයක් යෙදීමෙන් මෙම ආරක්ෂාව ස්ථාවරව පවත්වා ගත හැක.
