වීදුරු පිරිසිදු කිරීමේ සාන්ද්රණයක් නිසි ලෙස තනුක කිරීම හුදෙක් ජලය එකතු කිරීමකට වඩා වැඩි යමක් වේ. වීදුරු මතුපිටක සලකුණු ඉතිරි නොවන පරිදි පරිපූර්ණ පිරිසිදු කිරීමක් ලබා ගැනීම සඳහා ජලයේ පවතින රසායනික සංයුතිය සහ සාන්ද්රණයේ අඩංගු සර්ෆැක්ටන්ට් ක්රියාකාරීත්වය නිවැරදිව සමතුලිත විය යුතුය.
කාර්යක්ෂමතාව සඳහා නිවැරදි ජලය තෝරා ගැනීම
බොහෝ දෙනෙක් සාන්ද්රණයන් තනුක කිරීම සඳහා නල ජලය භාවිතා කිරීමට පෙළඹෙති. කෙසේ වෙතත්, නල ජලයේ කැල්සියම් සහ මැග්නීසියම් වැනි ඛනිජ ලවණ ඉහළ සාන්ද්රණයකින් අඩංගು වේ. මෙම ඛනිජ ලවණ පිරිසිදු කිරීමේ කාරක සමඟ ප්රතික්රියා කර වීදුරු මතුපිට වියළුණු පසු සුදු පැහැති සලකුණු හෝ ඉරි ඇති කරයි. ඊට අමතරව, දෘඩ ජලය මඟින් සාන්ද්රණයේ ඇති සර්ෆැක්ටන්ට් වල ක්රියාකාරීත්වය අඩාල කරයි.
විද්යාත්මකව වඩාත්ම සුදුසු විසඳුම වන්නේ ආස්රැත ජලය හෝ ඛනිජ ඉවත් කළ ජලය භාවිතා කිරීමයි. මෙම ජලයේ කිසිදු අපද්රව්යයක් හෝ ඛනිජ ලවණයක් අඩංගು නොවන බැවින්, රසායනික ද්රව්ය සම්පූර්ණයෙන්ම දියවීමට ඉඩ සලසන අතර වීදුරුව වියළී යාමෙන් පසු කිසිදු පැල්ලමක් ඉතිරි නොවේ.
මිශ්රණ අනුපාතය සහ එහි වැදගත්කම
සෑම නිෂ්පාදකයෙකුම නිශ්චිත මිශ්රණ අනුපාතයක් නිර්දේශ කරයි. මෙම අනුපාතය නිවැරදිව පවත්වා ගැනීම අතිශය වැදගත් වේ:
- වැඩිපුර සාන්ද්රණය එකතු කිරීම: සාන්ද්රණය වැඩි වූ විට, වීදුරු මතුපිට සර්ෆැක්ටන්ට් පටලයක් ඉතිරි වේ. මෙම පටලය මඟින් දූවිලි හා අපිරිසිදු ද්රව්ය ඉක්මනින් ආකර්ෂණය කර ගන්නා අතර වීදුරුව නොපැහැදිලි ස්වභාවයක් ගනී.
- වැඩිපුර ජලය එකතු කිරීම: ජලය ප්රමාණය ඉක්මවා ගියහොත්, තෙල් සහ කුණු ඉවත් කිරීමට අවශ්ය රසායනික බලය ද්රාවණයට නොලැබේ. මෙහි ප්රතිඵලයක් ලෙස වීදුරුව මත ඇති ඇඟිලි සලකුණු හෝ ග්රීස් පැල්ලම් සම්පූර්ණයෙන්ම ඉවත් නොවේ.
සාමාන්යයෙන්, මැනීමේ උපකරණයක් භාවිතයෙන් නිශ්චිත මිලිලීටර් ප්රමාණය මැන මිශ්ර කිරීම වඩාත් සුදුසුය. අනුමානයෙන් මිශ්ර කිරීමෙන් පිරිසිදු කිරීමේ ගුණාත්මකභාවය සැමවිටම අඩාල වේ.
උෂ්ණත්වය සහ මිශ්ර කිරීමේ අනුපිළිවෙල
භෞතික විද්යාත්මක නියමයන්ට අනුව, ද්රාවණයක උෂ්ණත්වය එහි පිරිසිදු කිරීමේ හැකියාව කෙරෙහි බලපායි. කාමර උෂ්ණත්වයේ පවතින ජලය (ආසන්න වශයෙන් සෙල්සියස් අංශක 20-25) සාන්ද්රණය තනුක කිරීම සඳහා වඩාත් සුදුසු වේ. අධික උණුසුම් ජලය මඟින් සාන්ද්රණයේ ඇති ක්රියාකාරී ඇල්කොහොල් හෝ වාෂ්පශීලී සංයෝග වේගයෙන් වාෂ්ප වී යාමට හේතු විය හැක, එමඟින් පිරිසිදු කිරීමේ කාර්යක්ෂමතාව අඩු වේ.
මිශ්ර කිරීමේ අනුපිළිවෙල ද වැදගත් ය. සැමවිටම ප්රථමයෙන් භාජනයට ජලය එකතු කර, පසුව සාන්ද්රණය එකතු කරන්න. සාන්ද්රණය මතට ජලය දැමීමෙන් අධික ලෙස පෙණ නැගීමක් සිදු විය හැකි අතර, එය බෝතලය පිරවීමට බාධා කරයි සහ නිවැරදි පරිමාව මැනීමට අපහසු කරයි.
සර්ෆැක්ටන්ට් වල ක්රියාකාරිත්වය සහ රසායන විද්යාව
වීදුරු පිරිසිදු කිරීමේ සාන්ද්රණයන්හි ප්රධානතම සක්රීය අමුද්රව්යය වන්නේ සර්ෆැක්ටන්ට් ය. මෙම අණුවලට එකිනෙකට වෙනස් කොටස් දෙකක් ඇත: ජලාකර්ෂණීය හිසක් සහ ජලභීතික වලිගයක්. ජලභීතික කොටස වීදුරුව මත ඇති තෙල්, ඇඟිලි සලකුණු සහ කුණු සමඟ බැඳෙන අතර, ජලාකර්ෂණීය කොටස ජල අණු සමඟ බැඳේ. ජලය සමඟ නිසි ලෙස තනුක කළ විට, මෙම අණු මඟින් කුණු අංශු වට කර ඒවා මතුපිටින් මුදා හරිනු ලබයි. නල ජලයේ ඇති ඛනිජ ලවණ මෙම ක්රියාවලිය අඩාල කරන බැවින් ආස්රැත ජලය භාවිතය අත්යවශ්ය වේ.
වීදුරු මතුපිට පිරිසිදු කිරීමේ ක්රමවේදය
පරිපූර්ණ ප්රතිඵලයක් සඳහා, නිවැරදිව තනුක කළ ද්රාවණය මතුපිටට යෙදීම සහ පිසදැමීමේ තාක්ෂණය එකසේ වැදගත් වේ. වීදුරු යනු ජලාකර්ෂණීය මතුපිටකි. එබැවින්, ද්රාවණය මතුපිට පුරා ඒකාකාරව පැතිර යා යුතුය. මතුපිට පිසදැමීම සඳහා ක්ෂුද්ර තන්තු රෙදි කඩක් භාවිතා කිරීම අත්යවශ්ය වේ. පළමුව, ඉහළ සිට පහළට 'S' හැඩයට පිසදැමීම මඟින් අපිරිසිදු ද්රව්ය නැවත පිරිසිදු කළ ස්ථානවල තැන්පත් වීම වළක්වයි. වටකුරු චලනයන් මඟින් වීදුරුව මත ස්ථිතික විද්යුත් ආරෝපණයක් ඇති විය හැකි අතර, එය දූවිලි අංශු ආකර්ෂණය කර ගැනීමට හේතු වේ. එබැවින් සෘජු රේඛීය චලනයන් වඩාත් සුදුසු වේ.